Είσοδος      |     
Ημερολόγιο εκδηλώσεων
Θέατρο

«Οι Δανειστές» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ


Ένα από τα πιο διάσημα έργα του Στρίντμπεργκ αλλά και από τα σημαντικότερα του παγκόσμιου δραματολογίου. Πρόκειται για μια «τραγική κωμωδία», όπως χαρακτηρίζει το έργο ο ίδιος ο συγγραφέας, που έχει για κεντρικό θέμα τις σχέσεις και τις συγκρούσεις των δύο φύλλων που στοίχειωσαν σχεδόν όλη του τη δραματουργία αλλά και τη ζωή του.
Ο ίδιος σημειώνει: «Οι Δανειστές είναι το πιο ώριμο έργο μου και πέρα για πέρα μοντέρνο, ανθρώπινο, συναρπαστικό… Τα τρία πρόσωπα είναι ελκυστικά και έχουν αμείωτο ενδιαφέρον απ’ την αρχή ως το τέλος. Πρόκειται για ένα έργο διαχρονικό αφού μιλάει για τη σύγκρουση του άνδρα με τη γυναίκα, επιτυγχάνοντας μια ουσιαστική σκιαγράφηση των δύο φύλλων πέρα από συμβατικότητες».


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία-Μετάφραση-Δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Ιορδανίδης
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μουσική επιμέλεια-Βοηθός σκηνοθέτη: Αλέξανδρος Νταβρής
Τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ζαχαρίας Ρόχας (Γκούσταβ), Αγάπη Μανουρά (Θέκλα), Μιχάλης Μαρκάτης (Άντολφ).


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Δύο άντρες, ένας καθηγητής νεκρών γλωσσών, ο Γκούσταβ, κι ένας καλλιτέχνης, ο Άντολφ γνωρίζονται σ’ ένα ξενοδοχείο ενός παραθαλάσσιου θέρετρου. Ο Άντολφ, θεωρώντας τον Γκούσταβ έμπιστο, αρχίζει να του μιλάει ανοιχτά για τη γυναίκα του, τη Θέκλα. Η συζήτηση γρήγορα φτάνει σ’ ένα σχέδιο πού θα μπει αμέσως σ’ εφαρμογή. Ο Άντολφ θ‘ αλλάξει συμπεριφορά απέναντι στη γυναίκα του, σε μια προσπάθειά του να της επιβληθεί, ενώ ο Γκούσταβ θα κρυφακούει. Όταν αργότερα ο Γκούσταβ θα εμφανιστεί στην Θέκλα, ο Άντολφ θα είναι εκείνος που θα κρυφακούει.
Στόχος του Γκούσταβ είναι να παρασύρει τον Άντολφ στην αμφιβολία για την πίστη της γυναίκας του. Ποιός όμως είναι πραγματικά αυτός ο καθηγητής που ταξιδεύει με ψευδώνυμο και μπαίνει ανάμεσα στο ζευγάρι;
Σ’ αυτό το σκληρό παιχνίδι εξουσίας τα τρία πρόσωπα εκδικούνται, εξομολογούνται, έρχονται αντιμέτωπα με το παρελθόν και τα “ανεξόφλητα” χρέη τους . Αλλάζουν συνεχώς ρόλους παίζοντας πότε το θύμα και πότε το θύτη μέσα σε κωμικοτραγικές καταστάσεις.
Οι μάσκες όμως κάποια στιγμή πέφτουν και οι χαρακτήρες φτάνοντας στα άκρα, προχωρούν πια σε μια κατά μέτωπο σύγκρουση μέσα σ’ ένα βίαιο και δίχως διέξοδο σχήμα, το “τρίγωνο”.
Ένα πολύ σύγχρονο έργο μέσα από μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά.

photo