Είσοδος      |     
Αρχείο

21/5/2010, Ομιλία Δημάρχου Χανίων, κ. Κυριάκου Βιρβιδάκη, στην Εκδήλωση των Αποκαλυπτηρίων του Μνημείου Πεσόντων Αεροπόρων

Είναι ιδιαίτερη η χαρά και η συγκίνηση, που αισθάνομαι σήμερα ως Δήμαρχος Χανίων, καθώς τιμούμε τη μνήμη των πεσόντων αεροπόρων, όλων εκείνων που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας. Όλων εκείνων, που αψηφώντας τον κίνδυνο, έδωσαν δυναμικό παρόν, μαχόμενοι στους αιθέρες, υπερασπιζόμενοι την εδαφική ακεραιότητα και τα γαλάζια πελάγη της πατρίδας μας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων ήδη από το 1999 με σειρά Αποφάσεων του ενέκρινε τη διάθεση και την διαμορφωση του χώρου, όπου βρισκόμαστε σήμερα, για την ανέγερση του Μνημείου Πεσόντων Αεροπόρων. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη, που αποδίδουμε στους «αετούς» των αιθέρων, όπως αποκαλούνται συχνά οι ιπτάμενοι της Πολεμικής Αεροπορίας.

Το θαυμαστό όπλο των αιθέρων, η Πολεμική Αεροπορία με το δυναμικό παρόν της έχει να επιδείξει μια ένδοξη ιστορία, που περιλαμβάνει συνεχείς αγώνες για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας.

Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα σημεία – σταθμούς στην ιστορία της Πολεμικής μας Αεροπορίας:

Στις 8 Φεβρουαρίου 1912 πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα η πρώτη πτήση από τον αεροπόρο, Εμμανουήλ Αργυρόπουλο, με αεροπλάνο τύπου Nieuport 50 ίππων. Στη δεύτερη πτήση που εκτέλεσε ο Αργυρόπουλος την ίδια μέρα, πέταξε με τον τότε πρωθυπουργό της χώρας, Ελευθέριο Βενιζέλο.

Στις 13 Μαϊου 1912 ο Υπολοχαγός, Δημήτριος Καμπέρος, πραγματοποίησε με  στρατιωτικό αεροπλάνο τύπου Henry Farman την πρώτη πτήση του στην Ελλάδα και στη συνέχεια συμμετείχε στα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια.

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους και ενώ είχε αρχίσει ήδη να μελετάται η δημιουργία Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας, ο Καμπέρος μετατρέποντας το πρώτο Henry Farman, στο οποίο είχε δοθεί το όνομα «Δαίδαλος», σε υδροπλάνο πέταξε με μέση ταχύτητα 110 χλμ. την ώρα, επιτυγχάνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Την ίδια εποχή ένας άλλος πρωτοπόρος, ο Αλέξανδρος Καραμανλάκης, επιχειρώντας πτήση από το Παλαιό Φάληρο στην Πάτρα, πραγματοποίησε ανεπιτυχή αναγκαστική προσθαλάσσωση στον Κορινθιακό Κόλπο και βρήκε το θάνατο, ανοίγοντας το Πάνθεον των θυσιών της ελληνικής εποποιίας των αιθέρων.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1912 δημιουργήθηκε στη Λάρισα ο «Λόχος Αεροπόρων» από τέσσερις ''Ελληνες αξιωματικούς αεροπόρους. Η πρώτη πολεμική αεροπορική μονάδα ήταν γεγονός.

Η δράση των Ελλήνων αεροπόρων κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων ανέδειξε τη χρήση του αεροπλάνου ως πρωτοποριακού πολεμικού μέσου. Στις 5 Οκτωβρίου 1912 πραγματοποιήθηκε η πρώτη πολεμική αεροπορική αποστολή αναγνώρισης στο μέτωπο της Θεσσαλίας. Ακολούθησαν και άλλες αποστολές με ρίψεις αυτοσχέδιων βομβών στα οχυρά του Μπιζανίου, καθώς και τροφίμων και εφημερίδων στους πολιορκούμενους κατοίκους των Ιωαννίνων.

Στις 4 Απριλίου 1913 ο Ανθυπολοχαγός αεροπόρος, Εμμανουήλ Αργυρόπουλος, έχασε τη ζωή του λόγω πτώσης του αεροπλάνου του, αποτελώντας τον πρώτο νεκρό της Ελληνικής Αεροπορίας σε καιρό πολέμου και επισφραγίζοντας τη λήξη της αεροπορικής δράσης στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13.

          Μετά από αυτή τη σύντομη αναδρομή έρχομαι στο σήμερα και στη θυσία του ήρωα αδερφού μας, Κώστα Ηλιάκη, τη μνήμη του οποίου θα τιμήσουμε την Κυριακή στην Κάρπαθο, στο πλαίσιο του ετήσιου μνημοσύνου, που έχει καθιερωθεί.

 

Ο Αετός της Κρήτης θυσιάστηκε στον βωμό του καθήκοντος, υπερασπιζόμενος την εδαφική ακεραιότητα και τα γαλάζια πελάγη της πατρίδας μας. Το νόημα της θυσίας του Αετού της Κρήτης, έχουμε καθήκον να μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές και να κρατάμε άσβεστη τη μνήμη του, διότι οι ήρωες μένουν αθάνατοι όταν φροντίζουμε να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη τους.

 

Τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Πεσόντων Αεροπόρων εντάσσονται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 69ης επετείου από τη Μάχη της Κρήτης, μιας μάχης, που χαρακτηρίστηκε ως η παραδοξότερη μάχη της νεότερης ιστορίας μας. 

 

Από εδώ απ΄ αυτή τη μικρή γωνιά της γης, εμείς οι απόγονοι των ηρώων, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να πρωτοστατούμε στο "Ποτέ πια πόλεμος", αλλά και θα λογαριάζουμε σωστά το βάρος του Χρέους, που κληροδοτούμε στις νέες γενιές. Το δικό μας βαρύ χρέος είναι να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας τους ηθικούς θησαυρούς της εθνικής μας κληρονομιάς. Μόνο έτσι θα νοιώσουν και θα γνωρίσουν ακόμη καλύτερα με πόσες θυσίες διασώζεται το αγαθό της Ελευθερίας από τη βουλιμία των κάθε λογής εχθρών του καιρού μας.

 

Ας είναι αιώνια η μνήμη όλων εκείνων που τίμησαν τον τόπο μας με τη ζωή τους. 

 

Ας είναι αιώνια η μνήμη των ηρωικών πεσόντων αδελφών μας.

 

Αθάνατοι !

 

Δε σας ξεχνούμε ποτέ !